అంతస్సారం- కవిసంగమం- ఇ-పత్రిక వారు కోరిన మీదట రాసిన వ్యాసం

 

అంతస్సారం

కవిసంగమం- ఇ-పత్రిక వారు కోరిన మీదట రాసిన వ్యాసం ఇది

ఒకసారి  బీజంపడితేచాలుకాల్చిందాకాకవినివదిలిపోనినైజంకవిత్వానిది. కవిత్వంఅబద్ధంకావచ్చేమోకానీ…అదిచేసేగాయంమాత్రంపచ్చినిజం. నిద్రపోనివ్వదు. మెలుకువగాఉండనీయదు. అదోరకమైనఅర్థస్వప్నజాగృతావస్థ. అనుభవించేవారికేతెలిసేఅవస్థ.   ఇకభాషందామా.. ప్రతీకలు, పరోక్షసూచనలు.. పీకల్దాకామునిగిపోయినపిల్లకాయల  తొలిప్రేమతంతేఅంతా.  రోణంకిఅప్పలస్వామిగారినిఓసారిఎవరోకుర్రాడుకవిత్వంరాయాలంటేఏంచెయ్యాలోచెప్పమనిసలహాఅడిగితే  ఎవర్నయినాపిల్లనుచూసిప్రేమించేసెయ్‌’అని   పెంకిసలహాఇచ్చార్ట. ‘ప్రేమిస్తేజ్వరమొస్తుందికానీకవిత్వమెందుకొస్తుందా? అనికదాసందేహం? వస్తుంది. అమ్మాయికనిష్టంగాసినీస్టారంతందంగానైనావుండుంటుందికదా!  తెలివైనదీఐవుంటుందేమోకూడా! ఇన్నీవుంటే, తనని  నువ్వొక్కడివేఎందుకుతగులుకుంటావ్! ఇంకోవందో   రెండొందలమందిమందో  క్యూలోతగలడుంటారుకదా! వాళ్ళందరూవట్టిదొంగసన్నాసులనీ.. నువ్వొక్కడివేశ్రీరామచంద్రుడిపక్కింటి  పెద్దాసామివనీ  నమ్మించటానికినువ్వూఏవేవో  తంటాలుపడతావ్!  మంచానపడతావ్! నీదినిఝమైనప్రేమకాబట్టి  రాత్రీ, పగలూ..తిండీతిప్పలూ..నిద్రానిప్పులూలేకుండా  తనగురించేనలిగిపోతో.. నరకయాతనపడుతోవంటిమీదకుచలిజ్వరంకూడాతెచ్చేసుకుంటావ్. వణుకునూ..వేదన్నంతాపొల్లుపోకుండాకాగితంమీదకనకపెట్టిచూసుకున్నావనుకో..అదేకృష్ణపక్షమైకూర్చుంటుంది. ..నువ్వోఅభినవకృష్ణశాస్త్రివైపోతావ్అన్నార్టపెద్దాయన. సరదాసంఘటన్నిఇంకొద్దిసీరియస్గాతీసుకుంటేకవిత్వంఅంతస్సారంకొంతైనా  తలకెక్కుతుంది.  ప్రేమించేపిల్లస్థానంలోకి.. ప్రపంచమొచ్చిందనుకోండి.. శ్రీశ్రీ.  వైరాగ్యమొస్తేవేమన.  కవిత్వంనాకుకన్నుమూతపడనిజ్వరం/ .. ఒక్కకవితావాక్యం/ గుండెలోతుల్లోంచి/ పెల్లుబికిరావాలంటే/ ఎన్నిరాత్రులనిద్రనితాకట్టుపెట్టాలో”/ అనికవిరాధేయవూరికేఅంటాడంటారా! నిజమేగా!

అంతస్సారం-2

కవిహృదయంఉన్నవాడుఒకఉన్నతమైనమానసికస్థితిలోఉన్నప్పుడువెలికొచ్చేదంతాకవిత్వమే..పోండి!’ – అనాట్ట   కోల్రెడ్జ్.  నన్నపార్యునినుంచీశ్రీనివాసాచార్యులదాకా..ఎంతోమందిఇంతకుముందేఉన్నతమైనమానసికస్థితిఅంతేదోచుడాలని   ఎంతోప్రయాస  పడ్డారు.. పడుతున్నారు.  ఇంట్రస్టంటూఉండాలేకానీఇంటర్నెట్లో.. అరిస్టాటిల్నుంచీఅద్దేపల్లివారివరకు.. ‘ఫ్రంశామ్యుల్జాన్సన్టుఎడ్గార్ఏలన్పోఅంతస్సారాన్నిఅరటిపండులావలిచినోట్లో  పెట్టేందుకుమౌస్క్లిక్దూరంలో  మనకూరెడీ. సాదీమహాకవిజ్ఞానవంతులకుపచ్చనిచెట్టుప్రతిపత్రం  ఒక్కోజ్ఞానక్షేత్రమేఅంటారు.   కవికిసరిగ్గాఅతికినట్లుసరిపోయేఅతిగొప్పనిర్వచనమది. చెట్టుకవిఇస్మాయిల్  భాషలోచెప్పాలంటే   తెరుచుకొన్నపద్యాలనుకూర్చేవాడేఅచ్చమైనకవి.

 సెలయేరాసెలయేరా

గలగలమంటోనిత్యం

ఎలాపాడగలుగుతున్నావు?’

చూడు, నాబతుకునిండారాళ్లు

పాడకుంటేఎలా?’

 ఇదిఇస్మాయిల్కవిత.

ఇందులోలాముగింపు  పాఠకుడిమనసు  కొనసాగింపుగాఐతేనేకవితకైనా  ఇంపూసొంపు. ” ‘రూపం..భాష‘- లాంటి చర్చ  ఆనక.. మంచికవిత్వంరాయాలంటే  ముందుజీవితాన్నిగాఢంగాప్రేమిచాలిఅంటారుగుంటూరుశేషేంద్రశర్మ.

నాఅక్షరాలుకన్నీటిజడులలోతడిసేదయాపారావతాలు/

నాఅక్షరాలుప్రజాశక్తులవహించేవిజయఐరావతాలు/

నాఅక్షరాలువెన్నెలలోఆడుకునేఅందమైనఆడపిల్లలు

అనిసంకల్పంచెప్పుకోబట్టే  తిలక్అంతమంచికవితలుఅల్లగలిగాడేమో!

చూసేకళ్ళుండాలేకానీచుట్టూతాబృందావనమేఅనికవిజ్ఞానేశ్వర్బోధ.  అట్లతదియపండగకివయసులోఉన్నఆడపిల్లలుఊరిబయటతోటల్లో  మోకుల్తోఉయ్యాలలేసుకొనిఅట్లతద్దోయ్ఆరట్లోయ్, ముద్దపప్పోయ్మూడట్లోయ్’అనిపాడుకుంటూ  పోటాపోటీగాఊగేఆచారంఒకప్పుడుమన  పల్లెపట్టుల్లోబాగాప్రచారంలోఉండేది. మామూలుకంటికదిమనోహరదృశ్యంమాత్రమేకావచ్చు పింగళి సూరన లాంటిరసపిపాసికంటికి   కొమరుంబ్రాయపుగబ్బిగుబ్బెతలయంఘ్రుల్చక్కగాజాగిమిం/టిమొగంబైచనుదెంచుఠీవి. ‘కళాపూర్ణోదయం  రాస్తున్నప్పుడు  సందర్భంచూసుకుని     వయసులోఉన్నఅందమైనఆడపిల్లలు  అలాకాళ్ళుఆకాశంవైపుబారలుచాస్తూపైకిలేపటాన్ని   స్వర్గధామంలోని   దేవతాస్త్రీలమీదచేసేయుద్ధంగాఉత్ప్రేక్షించి  రసహృదయాలకుచక్కలిగింతలుపెట్టేసాడుకవి. అన్వేషించేఆసక్తిఉండాలేకానీమనమానసాంతరాలనుకాంతివంతంచేసే  మణిమాణిక్యాలువిశ్వసాహిత్యంలో   బోలెడన్ని. కన్నవారికి, కట్టుకున్నదానికిమనస్తాపంకలిస్తున్నాడనికబురంది..పుట్టింటివ్యవహారాలుచక్కబెట్టేందుకని  వచ్చినఅక్కగారు..చెట్టంత  తమ్ముడిని..నేరుగానిలదీయలేకఏరాతమ్ముడ! నన్నుజూడజనుదేవెన్నాళ్ళనోయుండి/క్షూరాజీవయుగంబువాచెనినుగన్కోకుంకి  అంటోగడుసుగాయోగక్షేమాలారంభించినకథతెనాలిరామకృష్ణునిపాండురంగమాహాత్మ్యంనిగమశర్మోపాఖ్యానంలోఉంది. ఇన్నేళ్ళుగడిచినామనమింకాపద్యాలనేతలుచుకునిమురుస్తున్నామంటే..కవిఅక్కపాత్రకిఆపాదించిన  ఆప్యాయతలేముఖ్యకారణం. కథలుకల్పితాలేఐనా..కవిస్వరంలోనిజీవంకొన్నిపాత్రలగొంతుల్లోఅలాఅమృతంపోసేస్తుంది.  గోవైనా..గడ్డిపూవైనా..  అనంతామాత్యుడో, రాయప్రోలో  పూనుకుంటే.. ఇదిగో..ఇలాగా..మనప్రస్తావనల్లోనిత్యస్మరణులౌతాయి. కల్హణుడుఅందుకే  కవిగొప్పతనాన్నిశ్లాఘిస్తోచక్కనిశ్లోకంచెప్పాడు. ‘కో~న్యఃకాలమతిక్రాంతంనేతుంప్రత్యక్షతాంక్షమఃకవిప్రజాపతీన్  త్యక్త్వారమ్యనిర్మాణశాలినః‘-రమ్యనిర్మాణసమర్థులుకవిబ్రహ్మలుకాకఅతిక్రమించినకాలాన్నిదృష్టిగోచరంకావించేసమర్థులింకెవరు?..అనిశ్లోకార్థం. సత్కవుల  అనుగ్రహం  సన్నగిల్లితే  సకలైశ్వర్యాలనుభవించేసామ్రాట్టులైనా  కాలందృష్టిలో  వట్టిచట్టుబండలే. వాల్మీకిచేతిచలవవల్లేరాముడు  దేవుడయ్యాడు.  కవులెంతభాగ్యవంతులోచెబుతూఇస్మాయిల్అంటారూ.. ‘కిటికీలోంచివాలిటేబుల్పైపుస్తకాన్ని, పెన్నునిఇంకుస్టాండునిమంత్రించేసూర్యకిరణంఖరీదెంత! కవికిమాత్రమేదొరికేప్రాకృతిక  అనుభవానందసంపద  ఎంతెత్తు  ధనరాసిధారపోస్తేజడ్డికిలభిస్తుంది!’-అని. నిజమే. కవిత్వానికికాసుతోనిమిత్తంలేదు. ధనమేప్రధానమనుకునేవారినికవిత్వంకనికరించదు.  నిధిచాలసుఖమా..రామునిసన్నిధిచాలసుఖమాఅన్నప్రశ్నఎదురైనప్పుడుత్యాగయ్యలాగాకవితారాముణ్ణిచేరతీసినవారినే  కాలం  కీర్తికిరీటంతోసత్కరించేది.  అక్కయ్యకురెండోకానుపు/తమ్ముడికిమోకాలివాపు/చింతపండుధరహెచ్చింది/చిన్నాన్నకుమతిభ్రమించింది‘- అనినిద్రలేచినక్షణంనుంచీగోరుచుట్టలాసలిపేఈతిబాధలుసామాన్యుణ్ణెప్పుడూసతాయించేవే! ఏడుపుఎలాగూతప్పదనితెలిసినప్పుడు..వెక్కిళ్ళమధ్యలోనే  కృష్ణశాస్త్రిలాగానో  నానివాసమ్ముతొలుతగంధర్వలోక/ మధురసుషమాసుధాగానమంజువాటిఅంటూ  రెక్కలువిప్పుకుని  ఎగిరిపోవటంమొదటిమార్గం. విన్నకోటఅనేనేటికవిచెప్పినట్లు  దేహంవిల్లుకిప్రాణాన్నిసంధించిలాగినట్లు/మరుక్షణంలోమరణావరణాన్నిదాటబోతుండగా/ పక్కింటివాడికివ్వాల్సినచేబదులుగుర్తొచ్చి/ వార్నీఅనుకుంటూవెందిరిగినడిచివచ్చేలౌకికమార్గంరెండోది.  రెండూకవితామార్గాలేఐనా..భావకవిలాగాదిగిరానుదిగిరానుదివినుంచిభువికిఅనిమొరాయించటం  పలాయనవాదం. దేశమంటేమట్టికాదోయ్/దేశమంటేమనుషులోయ్అంటోగురజాడవారుచెప్పినగేయంతాలూకు  మనుషులుమనీపర్సులుప్లస్   మనీషులుకాబట్టి.. సందర్భాన్నిబట్టి    రాజీబడి  ఆకులందుఅణగిమణగిన/కవితకోకిలలాగాకూయటంఉత్తమకవిలక్షణం. అల్లసానివారికిమల్లేనిరుపహతిస్థలంబురమణీప్రియదూతికతెచ్చియిచ్చు/ప్పురవిడెమాత్మకింపయినభోజనముయ్యెలమంచంలాంటిగొంతెమ్మకోర్కెలుపెట్టుకోకుండాగుండెగొంతుకలోనకొట్లాడినప్పుడుమాత్రమేచప్పుడుచేయడం  మంచికవిలక్షణం. అలాగనినువ్వు/నన్నుచూసి/అలానవ్వుతూనేఉండు/నీగుండెల్లోఎప్పుడో/గోలీవేస్తాను/నాపదకవితల/రంగోలీవేస్తానుఅనిరాసేసిజంధ్యాలసినిమాలోశ్రీలక్ష్మిలాగానేనుకవినికాదన్నావాణ్ణికత్తితోపొడుస్తా!’అంటోబాకుబోడ్లోదోపుకునితిరగడమూ   క్షేమంకాదు.

 అసలేకవిత్వంసోమరులసత్రమనీ, సత్రంలోకవిత్వంనల్లమందు  కొల్లలుకొల్లలుగా  దొరుకుతుందని.. తదౌషధ  మాహాత్మ్యంవల్లమాడినపోపుఘాటుటైపుఊపిరిసలపని   తుమ్ముల్లా   కవిపుంగవుల  కలాల్నుంచీ  కవిత్వమలాపొంగిపొర్లివాతావరణమంతాకంగాళీకాలుష్యమయమైపోతోందనికొంతమందికళాఅవిద్వేషుల   కలవరం.   శతావధానివేంకటశాస్త్రిగారికథలూగాథలేసాక్ష్యమనిబుకాయింపుకూడాను.  కానిఅవధానిగారే  అనారోగ్యంతో  ఆసుపత్రిలోపడున్నప్పుడువైద్యులెంతవద్దని  వారిస్తున్నా    కట్టిపెట్టలేకపోయారేకవితావ్యాసంగాన్ని!  లోపల్నుంచిఇది(కవిత్వం) బైటికిపోకపోతేబాధమీకేంతెలుసునర్రా!’ అంటోఆయనపెట్టినగగ్గోలుపొయిట్రీకున్నడిసెంట్రీ  పవరేంటోతెలియచేస్తుంది. తెలుగువాళ్ళచేతఆస్కారు  చిత్రాలుతీయించటమెంత  అప్ఫిల్టాస్కో‘..తెలుగునాటకవిత్వాన్నికట్టడిచేయడం  అంతకన్నారిస్క్. కవితాద్వేషులుహాలునికాలంనుంచీఅలాహాహాకారాలుచేస్తూనేఉన్నారుకానీ.. వాళ్ళగగ్గోల్లోకూడాగోళీకాయంతైనాసత్యమేమైనాఉందేమో..కాస్తఔత్సాహికకవులూఅంతశ్శోధనచేసుకోవడంశ్రేయస్కరం.’హింసనచణ/ధ్వంసరచనఎవరికీమంచిదికాదు. ‘కదిలేది.. కదిలించేది.. మునుముందుకుసాగించేది..పెనునిద్దరవదిలించేది..’అనిఅన్నాడుకానీ..’బాధతోపెడబొబ్బలుపెట్టించేదీ..భయంతోపరుగులుపెట్టించేదినవకవితాలక్షణమనిమహాకవికూడా  ఎక్కడాఅన్నట్లు  గుర్తులేదు. తననుకలిసిన  అభిమానులుకొందరుకవితచెప్పమనివత్తిడిచేస్తే..తట్టుకోలేని  మహాకవేఎప్పుడుపడితేఅప్పుడు   కవిత్వంచెప్పడం  ఎంతటి  ఇబ్బందోఅప్పటికప్పుడు   ఆశువుగాకవితలోచెప్పుకొచ్చారు. ‘కవనానికీవచనానికీనడుమగల/సరిహద్దులుచెరిగిపోయినఈనాడు/శబ్దాన్నినిశ్శబ్దంతోతర్జుమాచెయ్యగల/శక్తివంతమైనయంత్రాలున్నఈనాడు/శవత్వంపాశవత్వంపెరిగి/నవత్వంతరిగి/దానవత్వంసర్వత్రా/దంష్ట్రలుకొరుకుతున్ననేడు/యువత్వంవెనుకంజవేస్తున్నరోజున/కవిత్వంచెప్పడమంటేమజాకాలా?’ అంటో. మహాకవిగారినేముప్పతిప్పలుపెట్టించినకవితామతల్లిమీదిహ

హాస్యాలు  మానేసిఒకసారిటుకేసిసీరియస్గాపరికిద్దాం. రవివీరెల్లి  దూపకవితాసంకలనంఎదురుచూపు’లోకవిత్వాన్నిగురించిచెప్పినమూడుమంచిముక్కలతోఇకముగిద్దాం.

నీతలపు

ఎక్కడోపచ్చికబయల్లోపారేసుకున్నమన

పాతగురుతులని

ఎదకుఎరగావేసిపదపదమనిపరుగుపెట్టిస్తుంది

నీధ్యాస

స్మృతులశ్రుతిలోస్వరాలాపనచేస్తున్ననా

హృదయలయను

గమకాలఅంచుల్లోతమకాలఉయ్యాలలూపుతుంది

నీఊహ

మొగ్గలాముడుచుకున్నజ్ఞాపకాలనిబుగ్గరించి

విరబూయించి

అనుభవాలరెక్కలచిరుజల్లుగాచిలకరిస్తుంది

ఒకభావోద్వేగంలోపుట్టినపదాలు..కొన్నాళ్ళాగినతరువాతా..కవినిమళ్ళీఅదేఎమోషనల్ప్లేన్లోకిమళ్ళించగలిగితేనే  ..అదిఅసలైనకవిత్వానికిగీటురాయిఅనిపెద్దలఉవాచ. మరందుకేఒకకన్నీటికణంబరువుకిచిగురుటాకులాఒదిగిపోయిప్రపంచదుఃఖాన్నంతాఅట్లాస్లాభుజాలకెత్తుకోగలిగే  దాకామనమూమనఅక్షరాలకుమనమానసాంతరంగభావవ్యాయామశాలలోశిక్షణఇప్పిస్తూనేఉందాం!

స్వస్తి

2 thoughts on “అంతస్సారం- కవిసంగమం- ఇ-పత్రిక వారు కోరిన మీదట రాసిన వ్యాసం

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్ చిత్రం

You are commenting using your Google account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s